Vandaag heb ik maar eens een dagje thuis gewerkt. Niet omdat ik op kantoor niets te doen had (juist wel) maar omdat mijn stembanden sinds gisteravond op sabattical leave zijn. Lekker rustig voor de omgeving. Voor meetings toch niet erg handig. Toch levert zo'n tijdelijke handicap weer interessante nieuwe inzichten op. De communicatiemiddelen die je, zonder stembanden van betekenis, ter beschikking hebt zijn beeld, tekst, geluid (eenrichtingsverkeer). In mijn geval vandaag voornamelijk e-mail en chat. De telefoon laat je overgaan en vervolgens luister je naar je voicemail. Daarna ga je mailen of laat je iemand anders al dan niet telefonisch communiceren met de persoon de je net belde. Als je collega's weten dat ze geen gesprekken kunnen doorverbinden maar aan de bellende partij vriendelijk vragen of ze een email willen sturen komt dat eigenlijk altijd wel goed. Wat me bij dit dagje zonder gesprekken opvalt is dat de communicatie veel directer en concreter wordt. Je zet iets op de mail. Het ligt dus vast en je verrijkt het met linkjes, attachments etc. Meer informatieverplaatsing in dezelfde hoeveelheid tijd. Wordt dat wellicht een nieuw soort meet-eenheid?

Ook kom ik er nu achter dat ik eigenlijk waanzinnig vaak bel of gebeld wordt. De hoeveelheid mail die je kunt afhandelen en versturen omdat je de telefoon kunt negeren is verbazingwekkend! Ik ga eens expirementeren met belvrije ochtenden ofzo. Echt! En als ik dan gebeld moet worden of ik ga bellen dan regel ik dat als ik onderweg ben. Precies het moment dat je niet kunt mailen, browsen en chatten (hoewel...).

Waar ik en mijn collega Urbaan achter zijn gekomen is dat je zonder stem ook kunt conference callen. Mijn BlackBerry stond in open verbinding op de speaker met Urbaan. Hij kon zijn verhaal dus gewoon doen en via de chat (SameTime in dit geval) stuurde ik antwoorden en vragen terug. Werkt gewoon! Nog een keer een camera aan mijn laptop en je hebt nog een zintuig extra aangesloten! Al met al een interessante dag vandaag zo in mijn eentje!